Wygodna opcja

Jak zostało udowodnione, zakiszanie przy użyciu bel jest najbardziej opłacalną i wszechstronną opcją składowania kiszonki, podążającą za nieustającym rozwojem sektora produkcji kiszonek i maszyn do belowania..

Obecnie każdy, kto zaczyna zajmować się produkcją kiszonki, bierze metodę zakiszania w belach poważnie pod rozwagę: technologia ta nie wymaga konstruowania ani utrzymywania silosów czy pryzm, a zatem nie wiąże się ze znacznymi inwestycjami finansowymi. Podobnie, w sytuacjach gdy stosowane dotąd na farmie silosy lub pryzmy wymagają napraw i udoskonaleń (na przykład by sprostać standardom ochrony środowiska), inwestycja taka może okazać się nieopłacalna w porównaniu z przejściem na dużo wygodniejszy system bel

Badanie symulacyjne, przeprowadzone przez Szwedzki Uniwersytet Nauk Rolniczych (Swedish University of Agricultural Sciences) na dwóch stadach (po 30 mlecznych krów każde), porównało koszty zakiszania przy użyciu bel cylinrycznych i w pryzmach: bele wykazały 35% niższy koszt na kilogram podawanej krowom suchej masy zawartej w kiszonce.

Inne badanie i analiza kosztów, przeprowadzone przez IGER - Instytut Badań nad Użytkami Zielonymi i Środowiskiem w Walii (Institute of Grassland and Environmental Research), potwierdzają, że belowanie jest opłacalną ekonomicznie alternatywą, poprawiającą zyskowność stad mlecznych oraz umożliwiającą uzyskanie wyższej jakości kiszonki z większym marginesem swobody w zarządzaniu zarówno pastwiskami, jak i produkcją kiszonki.

Opierając się na modelu opracowanym w 2004 roku przez Instytut IGER oraz firmę chemiczną Dow, stworzono Przelicznik Zysków mający pomóc farmerom przewidzieć koszta oraz zarobki wynikające ze stosowania bel w porównaniu z zastosowaniem pryzm..

Model ten wskazuje, że przy wysokiej jakości kiszonce z życicy (Energia Metaboliczna>11.5) i przy zakładanych utratach suchej masy rzędu 7% w belach i 20% w pryzmach, zakiszanie za pomocą zwiniętych, opakowanych bel pozwala zaoszczędzić 18 dolarów amerykańskich na tonie zebranej suchej masy. To, z kolei, oznacza zwiększoną różnicę pomiędzy kosztami wyżywienia a dochodami ze sprzedaży mleka, czyli większą marżę (o 4800 USD na 1000 ton kiszonki przygotowanej i podanej do spożycia w belach), w porównaniu z karmieniem kiszonką pochodzącą z pryzmy.

Głównym czynnikiem wpływającym na redukcję kosztów zakiszania jest wielkość ubytków suchej masy: w przypadku bel wahają się one pomiędzy 0.2 a 13%, natomiast przy zastosowaniu pryzmy wynoszą od 18 do 25%..

Źródło: www.dowsilage.com