• English
  • Français
  • Deutsch
  • Russian
  • Polish

Wartość odżywcza

Badania wartości odżywczej kiszonki wykazują, że pasza z bel - jeśli wytworzona poprawnie (przy użyciu odpowiednich surowców i urządzeń) oraz odpowiednio składowana - wykazuje się taką samą lub wyższą jakością (z mniejszymi ubytkami składników pokarmowych), jak ta wytwarzana w silosach czy pryzmach.

Zaletą odpowiednio wykonanej beli jest zmniejszona, w stosunku do pryzm i silosów, ilość powietrza uwięzionego wewnątrz. Co więcej, dzięki wprowadzeniu rozdrabniaczy bel, bydło nie ma większego problemu z odrywaniem kęsów zrolowanej materii, co prowadzi do zwiększonego spożycia paszy i bardziej wydajnej produkcji mleka.

Jednakowa lub wyższa jakość

Przy zastosowaniu identycznego rodzaju trawy i przerabianiu jej z taką samą pieczołowitością, kiszonka pochodząca z bel będzie równie dobra lub lepsza niż ta uzyskiwana w pryzmach. Aby móc porównać jakość obu produktów, trawa musi pochodzić z tego samego zbioru i być traktowana z taką samą starannością. Niewłaściwe obchodzenie się z surowcem oraz jego nieodpowiednie przechowywanie może wpłynąć na jakość kiszonki. Poprawnie wytworzona kiszonka z bel może okazać się najskuteczniej zakonserwowaną paszą, dzięki zawartemu w niej błonnikowi oraz długości słomy stymulującej apetyt i przeżuwanie.

Małe ubytki składników odżywczych

Podczas procesu fermentacji węglowodanów (cukrów) do kwasu mlekowego ubytki energii netto są nieuniknione. Jednakże, wszystkie inne straty (jak szczątkowe oddychanie zielonki, wyciek soków kiszonkowych, zła fermentacja oraz reakcje aerobowe zachodzące podczas składowania i wybierania paszy), mogą być w dużym stopniu wyeliminowane.

Badanie autorstwa Pera Lingvalla ze Szwedzkiego Uniwersytetu Nauk Rolniczych w Uppsali (Swedish University of Agricultural Sciences) wykazało, że wysokiej jakości kiszonka pozyskana z bel traci jedynie 5% zawartość suchej masy. Warunkiem wstępnym do osiągnięcia takiego wyniku jest opakowanie beli sześciowarstwową folią oraz technika zakiszania zgodna z ogólnie przyjętymi zaleceniami.

“W Szwecji ubytki składników pokarmowych różnią się w zależności od stosowanej metody” - zauważa Per Lingvall. W praktyce, podczas przechowywania oraz wyładowywania kiszonki z silosów wieżowych lub bunkrowych, średnie straty w wartości odżywczej są szacowane na:

10 – 15% w silosach wieżowych (smukłych);

15 – 20% w silosach bunkrowych (krępych);

3 – 5% w szczelnie opakowanych belach z sześcioma warstwami białej, wysokiej jakościowo, rozciągliwej folii.

Źródło: www.dowsilage.com